ஆஃபீஸிலிருந்து
கத்திப்பாரா மேம்பாலத்தில் தேங்காமல் சறுக்குமரமாய் வழுக்கி வந்து
கொண்டிருந்தேன். ஆஸர்கானாவில் ஐஃபோன் ”அலைபாயுதே கண்ணா..”வை ஷஷாங்க்கின்
ஃப்ளூட்டில் ரிங்டோனாய் பாடியது. எதிர்முனையில் கூப்பிடுவது தர்மபத்தினி.
“ம்.. சொல்லும்மா...”
“எங்க இருக்கீங்க?”
“உன் மனசுல...”
’களுக்’கென்ற சிரிப்பொலிக்குப் பின்னர் “சரி.. வாங்க....”.
“ம்.. சொல்லும்மா...”
“எங்க இருக்கீங்க?”
“உன் மனசுல...”
’களுக்’கென்ற சிரிப்பொலிக்குப் பின்னர் “சரி.. வாங்க....”.
