Thursday, December 15, 2016

சந்திப்பு: சங்கீத கலாநிதி சஞ்சய் சுப்ரமண்யம்

"ஊர்ல நானும் கோபாலும் ஸ்போர்ட்ஸ்டார் வாங்கி புத்தம்புதுசை நறுக்கி பக்கம்பக்கமா ஆல்பம் பண்ணுவோம்... அப்போல்லாம் அது ரொம்ப இஷ்டம்....இல்ல..." என்று சிரித்த போது அ
வர்...
"ஆமாமா... அப்புறம் அந்த ப்ளேயரையை ஒட்டியே அப்படியே வளைச்சு வளைச்சு நறுக்கிக்கூட ஆல்பத்துல ஒட்டுவோம்..." என்று வெள்ளையாய்ச் சிரித்தார் சஞ்சய்.
கர்நாடக சங்கீத சூப்பர் ஸ்டார் சங்கீத கலாநிதி சஞ்சய் சுப்ரமண்யன் அவர்களைச் சந்தித்தது பற்றி....
**
நண்பர் ராஜாராமிடம் ஒருநாள் போகிற போக்கில் "உங்களுக்குச் சஞ்சையைத் தெரியும்னா... அவரை "சேவிக்க வேண்டுமய்யா..." என்று ஒரு விருப்ப மனு போட்டிருந்தேன்.
அந்த ஆசையை சென்ற ஞாயிற்றுக்கிழமை பூர்த்தி செய்தார். காலிங் பெல் அடித்து காத்திருக்கும் நேரத்தில் வயத்துக்குள் பட்டாம்பூச்சி சடசடத்தது. ஒரு சூப்பர்ஸ்டாரைப் பார்க்கப்போகிறோம் என்கிற படபடப்பு. மோகனமான புன்னகையுடன் "வாங்க...." அவரே வந்து கதவைத் திறந்தார்.
எட்டு முழம் வேஷ்டி. டீ ஷர்ட். Simple But பளிச் சஞ்சய். பின்புலத்தில் மும்மூர்த்திகள் தெரிய கம்பீரமாக முன்னால் அமர்ந்தார்.
"சங்கீத கலாநிதி"யைச் சந்திப்பதற்கு வெறும் கையோடு போனோமே என்று அசட்டுத்தனத்தை எண்ணித் தவிக்கும்போது ராஜாராம் பின்பையைத் திறந்து "வில்லிவாக்கத்துல பழைய புஸ்தகக்கடையில வாங்கினேன்..." என்று கொத்தாக சஞ்சய் கையில் சில புத்தகங்களை அடுக்கினார்.
எல்லாம் அந்தக்காலத்து கிரிக்கெட் புத்தகங்கள். (முதல் இரண்டு பாராக்கள்... இவ்விடத்தில் பேசப்பட்டது)
"ரூல்ஸ் புஸ்தகம் வேண்டாம்.. ம்..... இது படிச்சிருக்கேன்... அது எங்கிட்டியே இருந்தது.... ம்.. தாங்க்ஸ்.." என்று ஆர்வமாகப் புரட்டிப் பார்த்து வாங்கிக்கொண்டார்.
"எனக்கு ராகமெல்லாம் தெரியாது...." என்று கூச்சத்துடனும்... "ஆனா கர்நாடக சங்கீதம் ரொம்பப் பிடிக்கும்..." என்று இசைப் ப்ரேமை ததும்பும் கண்களோடும் என்னைப் பற்றிய இண்ட்ரோ கொடுத்தேன். அகஸ்மாத்தாக மன்னார்குடியைப் பற்றி பேச்சு வந்தது. "குன்னியூர் பண்ணை, எஸ்டேட் ஐயங்கார், கபிஸ்தலம்...." என்று சரளமாக அந்தந்தப் பிரதேச ஜமீந்தார்களைப் பட்டியலிட்டார்.
சிந்து பைரவியில் சிவகுமார் கண்களை மூடி மீரா பஜனை லயித்துக் கேட்கும் போது..... மிக்ஸியில் "டர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்"ரென்று மொளகாப்பொடி அரைக்கும் சுலக்ஷ்ணா அளவுக்குதான் சங்கீத ஞானம் எனக்கிருந்ததால்... லவலேசம் தெரிந்த ஒன்றிரண்டு ஐட்டங்கள் பற்றிக் கூட பேச பயந்தேன். அவர் பாடும் தமிழ்க் கீர்த்தனைகள் என் மனசுக்கு நெருக்கமானவை. சபாக்களின் நாயகன், கச்சேரிப் புயல் ஆர்.வியும் கம்மென்று அவையடக்கத்துடன் அமர்ந்திருக்க ஆர்ப்பாட்டம் செய்யாமல் சமர்த்தாக காதில் வந்து விழுந்த சங்கதிகளோடு திரும்பினேன்.
ராஜாராம் அவர்களுக்குள் அணுக்கமான விஷயங்கள் நிறைய பேசினார். பாடலாகக் கேட்ட குரலைப் பேச்சாகக் கேட்க கசக்குமா என்ன? அவர்கள் பேசப் பேச.... காதை குரலுக்கு மட்டும் கொடுத்துவிட்டு சங்கதிகளை ஃபில்டர் செய்து இறக்கிக்கொண்டேன். சஞ்சய்க்கு பல விஷயங்களில் ஞானம் இருந்தது. "நிறைய தமிழ் இலக்கிய புஸ்தகங்கள் வகைதொகையில்லாமல் படிக்கிறார்.. சோ. தருமனின் கூகை.. இந்த மாதிரி.. இன்னும்...." என்று படியிறங்கி வரும்போது தோளில் கைபோட்டு ஆர்.வி சொன்னார். எந்த தலைப்பிலும் எளிமையாகவும் சரளமாகவும் அர்த்தபுஷ்டியாகவும் பேசியது அவரது "ஆல் ரௌன்டர்" அந்தஸ்தை ஸ்திரப்படுத்தியது.
"நா ஃபேஸ்புக்ல அவ்ளவா ஆக்டிவ் கிடையாது.. ஆனா ட்விட்டர்ல இருக்கேன்..." என்றார்.
சுமார் ஒரு மணி நேரம் கழித்துக் கிளம்பும்போது அவரிடம் ஒரு விண்ணப்பம் போட்டேன்.
"சார். என் ஃப்ரென்ட் விஜய்னு பேரு. மைக்ரோஸாஃப்ட்ல இருக்கான். கர்நாட்டிக்ல ரொம்ப இன்ட்ரெஸ்ட். யூயெஸ்லேர்ந்து சீசனுக்காகவே சென்னை வருவான். இப்போ பெங்களூர் வாசம்..... அடுத்த தடவை வரும்போது உங்களைப் பார்க்க அழைச்சுண்டு வரட்டா?"
"ஓ! தாராளமா..." என்று புன்னகைத்தார்.
"தாங்க் யூ".
இந்த சந்திப்பைச் சாத்தியமாக்கிய ராஜாராமுக்கு மனப்பூர்வமான நன்றிகள். பேசிக்கொண்டிருக்கும் போது சில விஷயங்களை எடுத்துப்பேசி சுவாரஸ்யமாக்கிய அடியேனின் பெரிய அண்ணன் திரு. ஆர்.வி அவர்களுக்கும் நன்றிகளும் வணக்கங்களும்...

அம்மாவும் ஐபேடும்

அம்மா ஐபேடில் மும்முரமாக ஃப்ளோ விளையாடிக்கொண்டிருந்தாள். “இரு..இரு...” என்று ஊஞ்சலில் பக்கத்தில் உட்கார்ந்து, கட்டங்களுக்கிடையே இரண்டு முக்கிய இணைப்புக் கொடுத்து கேம் முடிய உதவினேன்.
“எப்டி?” என்று பெருமிதமாகக் காலரைத் தூக்கினால்
“இது நா எப்பவோ பண்ணிட்டேன். பாவம் நீ எட்டிப் பார்த்தியே.. போகட்டும்னு விட்டேன்... தொன்னுட்டுத்தெட்டு லெவல் முடிச்சிருக்கேன்.. பழய லெவலெல்லாம் ஒரு க்ளுக்காக பார்த்துண்டிருந்தேன்”
திடீரென்று அஷ்டபுஜை துர்க்கையாய் கைக்கொரு ஐபேடும் டேபுமாய் விஸ்வரூபமாய் எழுந்த அலமேலம்மாவை “தாயே கேமாத்தா... காப்பாத்தும்மா...” என்று பயபக்தியாய் நமஸ்கரித்து காலடி மண்ணை நெற்றியில் இட்டுக்கொண்டு எழுந்தேன்.

கணபதி முனி - பாகம் 47 : குலுவி அற்புதங்கள்

அட்வகேட் பி.வி. நரசிம்ம ஸ்வாமி பகவான் ஸ்ரீரமண சரிதம் எழுதுவதற்கு விரும்பினார். பிரதான சிஷ்யரான நாயனாவிடம் விபரங்கள் சேகரிக்க அமர்ந்தார். நாயனா ரமணரின் வாழ்க்கைச் சரித்திரத்தைச் சொல்லச் சொல்ல குறிப்பெடுத்துக்கொண்டார் நரசிம்ம ஸ்வாமி. பின்னர் பி.வி ஸ்வாமி அவரது வாழ்க்கைப் பற்றியும் அனுபவங்களையும் பற்றிக் கேட்ட போது மகரிஷியும் பதிலுரைத்தார்.

இந்தத் தகவல்களைக் கொண்டு பி.வி நரசிம்மஸ்வாமி ஆங்கிலத்தில் எழுதினார். இதை மூலமாகக் கொண்டு ஸ்ரீகபாலி சாஸ்திரி “வசிஷ்ட வைபவம்” என்று சம்ஸ்க்ருதத்தில் எழுதினார். இந்த மூலத்தைக் கட்டிக் காத்தவர் விஸ்வநாதர். ரமணரின் வாழ்க்கைச் சரிதத்தை “Self Realisation" என்ற தலைப்பில் ஆங்கிலத்தில் நரசிம்மஸ்வாமி எழுதியதை ஆஸ்ரம நிர்வாகம் அச்சிட்டது.
ரமணர் தனது வழிகாட்டுதல்களை அவ்வப்போது வெண்பாவாக எழுதினார். அதை முருகனாரிடம் கொடுத்திருந்தார். அது மொத்தம் நாற்பது சேர்ந்த போது “உள்ளது நாற்பது” என்ற தலைப்பில் தமிழில் வெளியிட்டார்கள். கணபதி முனி அந்த நாற்பதையும் சம்ஸ்க்ருதத்தில் மொழிபெயர்த்து “சத்தர்ஸனம்” என்ற தலைப்பில் புத்தகமாக்கினார்.
**
அக்னி மலையான திருவண்ணாமலையின் கொளுத்தும் வெய்யில் நாயனாவை மிகவும் படுத்தியது. குகையில் தங்கியிருந்தாலும் அவருக்கு குளிர்ந்த காற்று தேவைப்பட்டது. எதிர்வந்த மார்ச் மாதம் கோகர்னத்திலிருந்து இரு சிஷ்யர்கள் திருவண்ணாமலைக்கு வந்திருந்தார்கள். நாயனா படும் கஷ்டத்தைப் பார்த்து
“ஸ்வாமி தாங்கள் எங்களுடன் கோகர்ணத்தில் வந்து தங்கலாமே! அங்கும் வெப்ப சீதோஷ்ணமிருந்தால் நீங்கள் சிரிசியில் ஓய்வெடுக்கலாம்.” என்று பணித்தார்கள்.
நாயனாவுக்கு தேவவிரதனைப் பார்க்கும் ஆவல் வந்தது. கோகர்ணத்தில் நிச்சயம் பார்க்கலாம் என்று எதிர்பார்த்து வந்த கணபதி முனிக்கு ஏமாற்றமே மிஞ்சியது. தேவவிரதன் தபஸுக்காக வெளியூர் சென்றிருந்தார். தேவவிரதனின் மனைவி ஷ்ரத்தாதேவி நாயனாவிற்கு பணிவிடைகள் செய்து பார்த்துக்கொண்டார். தபஸில் இருக்கும் தேவவிரதனைப் பாதியில் கூப்பிடவும் முனிக்கு மனசு இல்லை. வழக்கத்தில்லாமல் கோகர்ணமும் கொதித்தது.
தேவவிரதனின் தம்பி சீதாராம பாரதி சிரிசிக்கு அருகேயிருக்கும் குலுவியில் இருந்தார். அவர் ஒரு ஆயுர்வேத மருத்துவர். நாயனாவின் கண்களும் ரத்தமும் உஷ்ணத்தில் உறைந்திருந்தது. தனது மருத்துவத்தினால் அதை சொஸ்தப்படுத்தினார். தோப்பும் நிலமுமாக ஜமீந்தார் போல குலுவேயில் வாழ்ந்தார் சீதாராம பாரதி. தேவவிரதனின் வழிகாட்டுதலின்படி நாயனாவைக் குளுகுளு குலுவியிற்கு அழைத்துச்சென்றார் சீதாராம பாரதி.
குலுவே செல்லும் வழியில் ஷாமலி நதி தீரத்தின் கரையிலிருக்கும் சங்கரமடத்தில் ஓய்வெடுத்தார். இந்தப் புராதன பீடத்தின் பெயர் “லக்ஷ்மி நரசிம்ம சந்தரமௌளீஸ்வர பாதபீடம்”. இது விஸ்வானந்தா சரஸ்வதி ஸ்வாமி என்கிற மகாத்மாவினால் ஸ்தாபிக்கப்பட்டது. சொண்டஸ்வரனவல்லி என்ற இடத்தின் ஜமீந்தார் இந்தப் பீடத்தின் போஷகராக இருந்தார். இந்தப் பீடத்தின் தற்போதைய மடாதிபதி சர்வயஞ்யேந்திர சரஸ்வதி கணபதிமுனியை பூர்ண கும்ப மரியாதையோடு வரவேற்றார். இருவரும் நிறைய சத்விஷயங்களைப் பேசினார்கள். பேச்சோடு பேச்சாக சர்வயஞ்யேந்திர சரஸ்வதி பீடம் மிகவும் மோசமான நிதி நெருக்கடியைச் சந்திக்கிறது என்று கூறினார்.
“சரஸ்வதிகள் குடியிருக்கும் இடத்தில் தரித்ரமா? ஏன்?” என்று வினவினார் கணபதி முனி.
“இந்த மடத்தைப் போற்றிப் பாதுகாத்துப் பொருளுதவிகள் அளித்து ரக்ஷித்து வந்த ஜமீந்தார் குடும்பத்தில் சொத்துத் தகராறு. ஒருவரும் தர்மம் செய்ய முன் வரவில்லை.” என்று வருத்தமுற்றார் மடாதிபதி.
அந்தப் பீடத்தின் பிரதானக் கடவுளை மையமாக வைத்து ஒரு ஸ்லோகம் எழுதி அவர்கள் கையில் கொடுத்துப் பாராயணம் செய்யச் சொன்னார். ஸ்வாமி ஸ்ரீ சர்வயஞ்யேந்திர சரஸ்வதிக்கு கொஞ்ச நாட்களிலேயே ஆச்சரியம் காத்திருந்தது. நான்கு திசைகளிலிருந்தும் சடசடவென்று உதவிகள் குவிய ஆரம்பித்து குறுகிய நாட்களில் மடம் நிமிர்ந்தது.
அங்கிருந்து கிளம்பி குலுவேவை அடைந்தார்கள். ஊர் எல்லையில் ஐம்பது பண்டிதர்கள் பூரணகும்பத்தோடு சாமகானம் ஓதி வரவேற்றார்கள். ஊர்வலமாக அவரைப் பின் தொடர்ந்து சீதாராமன் வீடு வரை வந்தார்கள். அனைவருக்கும் கணபதி முனியின் ஆன்மிக தேர்ச்சியும் அறிவின் முதிர்ச்சியும் தெரியும். அவரை எதிர்கொண்டு அழைக்க வந்தவர்களில் ஒருவர் சிரிசி தேவேந்திர சுப்ரமண்ய விஸ்வாமித்திரர்.
கும்தா பாடசாலையில் பயின்ற போது கணபதி முனி ஆற்றிய உரையில் ஈர்க்கப்பட்டவர் விஸ்வாமித்திரர். அவர் சீதாராமனுடன் கோகர்ணத்தில் கணபதி முனிக்கு அறிமுகமானவர்.
குலுவியின் தட்பவெட்பம் தியானத்திற்கு ஏற்றது. அமைதியும் குளுமையும் அம்மண்ணுக்கு இதம் சேர்த்தது. எப்பவாவது சிலர் ஆசிவாங்கவும் தீக்ஷைக்காகவும் வந்தார்கள். மற்றபடி துளிக்கூட இம்சையில்லாத சூழ்நிலை.
ஒருநாள் கணேச பட் என்பவர் நாயனாவின் அருள் வேண்டி ஒரு விசித்திரமான வழக்கோடு வந்தார். பட்டின் மனைவி பெயர் அகல்யா. மிகவும் நல்ல பெண். அடக்கமானவர். பெரியவர்களிடம் அன்பும் மரியாதையும் நிரம்பியவர். திருமணமாகி ஆறுமாதங்களுக்கு பிரச்சனை எதுவுமில்லை. வாழ்க்கை சிறப்பாக ஓடியது.
”ஸ்வாமி... மந்திரங்களிலும் மருந்துகளிலும் குணப்படுத்த முடியாத ஒரு விசித்திரமான நோயில் இப்போது அகல்யா கஷ்டப்படுகிறாள். பேசிக்கொண்டிருக்கும் போதே அடிக்கடி ஆழ் மௌனத்தில் மூழ்கி விடுவாள். அப்புறம் எதையோ பறிகொடுத்தார்ப்போல மோட்டுவளையை வெறித்துப்பார்ப்பாள். இதையெல்லாம் விட கொடுமையான விஷயம் என்னவென்றால் தனது ஆடைகளைக் களைந்து எறிந்துவிட்டு ஒளிந்து கொள்ள இடம் தேடுகிறாள்....” அவரது குரல் கம்ம கணபதி முனியிடம் தனது வேதனையைப் பகிர்ந்து கொண்டார்.
வீட்டுக்கு வெளியே இருக்கும் புல் தரையில் அமர்ந்து அவர்கள் பேசிக்கொண்டிருக்கும் போது பட்டின் மனைவி இல்லத்தின் முன் அறையில் இருந்தார். நாயனா எழுந்து விடுவிடுவென்று சென்று அந்த அறைவாசலில் நின்று கொண்டார். கதவைத் தட்டி....
“அகல்யா... ஆடையுடன் வெளியில் வாம்மா...” என்று அழைத்தார். அந்த நேரத்திலிருந்து அகல்யாவுக்கு நல்ல நேரம். அவரைப் பிடித்திருந்த மாய வியாதி நீங்கி நலமுடன் நடமாட ஆரம்பித்தார். பின்னர் அவரது கணவர் பட்டிற்கு டைஃபாய்ட் ஜுரம் வந்தது. அகல்யா முனியிடம் உதவிக்கு ஓடினார்.
“இந்தாம்மா.. இது இந்திராணி சப்தசதி... இதை மனப்பூர்வமான நம்பிக்கையோடு ஜெபியுங்கள்... எல்லாம் குணமாகிவிடும்..” என்று நம்பிக்கையூட்டி அனுப்பிவைத்தார்.
கணவர் முன் அமர்ந்து அகல்யா இதைப் பாடினார். கணேச பட்டின் ஜுரம் உடனே வந்த சுவடு தெரியாமல் விலகியது. நாயனாவின் வாக்பலிதம். அவரின் அருகாமை தந்த சிகிச்சை.
மற்றொரு நாள் ஒரு வைக்கோல் வேய்ந்த குடிசை வீட்டில் சிலர் கணபதி முனியின் உபன்யாசம் கேட்க குழுமினார்கள். உள்ளே நடந்துகொண்டிருக்கும் போது ஒரு வைக்கோல் பிரி தீப்பிடித்துக்கொண்டது. பின்னர் வீசி அடித்தக் காற்றில் எல்லாம் பற்றிக்கொண்டு எரிந்தது. அனைவரும் திகுதிகுவென்று பற்றிக்கொண்ட தீயின் பிடியில் இருந்தனர். என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் பீதியில் அனைவரும் உறைந்திருக்க... கணபதி முனி.....

ஆடிய பிற ஆட்டங்கள்

Related Posts with Thumbnails